Array
(
[text] =>
Unicode
သူနဲ့ ဇောင်ယုဟွမ် တို့က အချိန်အတော်ကြာ အတူတူ နေခဲ့တာကြောင့် ဇောင်ယုဟွမ် ရဲ့အကျင့်နဲ့ စိတ်အခြေအနေကို သူနားလည်သည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် သူရှိနေမယ်ဆိုရင်တောင် ဇောင်ယုဟွမ် ကသူ့လက်ကို ဆွဲလိုက်ပြီး မပျော်မရွှင်ဖြစ်မှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသည်။
ဇောင်ယုဟွမ် က လီဂျင်းယွမ် ပြန်ထိုင်တာကို မြင်လိုက်ချိန်တွင် သူမအမူအရာက ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမစိတ်ထဲမှ ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်တွေကလည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ပျောက်သွားခဲ့သည်။
ဟင်းတွေက အတော်လေး ကျေနပ်စရာပင်။ လူတိုင်းက ကိုယ်ပိုင် အလုပ်တွေရှိကတည်းက အတူတူ စားသောက်ကြသည့် အချိန်တွေက တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာခဲ့သည်။ တစ်ဖက်မှ လီဂျင်းယွမ် ကပြောလိုက်သည်။
“ဟွမ်ဟွမ်၊ မင်းဖုန်းပွင့်နေတယ်”
“အာ၊ ဒါက အရေးမကြီးတဲ့ အရာပါ”
သူမက ပြောလိုက်ရင်း ဇောင်ယုဟွမ် ကဖုန်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ကြည့်လိုက်ကာ ပြန်ချလိုက်သည်။
လီဂျင်းယွမ် ကတိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် သူမအပြုအမူကို ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ့နှလုံးသားက ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဒါက ဟွမ်ဟွမ် အတွက် သေးငယ်တယ်လို့ ထင်နေပေမဲ့ ဝမ်ယောင်ချန်း အတွက်တော့ မြင့်မားသည်။
တကယ်ဆို ဟွမ်ဟွမ် ရဲ့အဆင့်အတန်းက မြင့်မားပြီး သူမ မကြိုက်တဲ့အရာကို ချက်ချင်း စွန့်ပစ်နိုင်သည်။
အဆင့်အတန်း မြင့်တယ်…
ဒါက လီဂျင်းယွမ် ကိုနည်းနည်းတော့ ဖိအားဖြစ်စေပေမဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုတော့ ဖြစ်စေသည်။
“ပြန်ရအောင်။ ဟွမ်ဟွမ်၊ မနက်ဖြန် ရန်ဆန်း နဲ့ ဟန်ယင်ယင် တို့နဲ့တွေ့ဖို့ ချိန်းထားတယ်” ဇောင်ယုဟွမ် ကမတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
လီဂျင်းယွမ် ကချက်ချင်းပင် လိုက်နာလိုက်သည်။ သူတို့ စားသောက်ဆိုင် အပြင်ဘက်ကို လျှောက်လိုက်ချိန်တွင် လီဂျင်းယွမ် ကသိပ်မဝေးသည့် နေရာကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုနေရာတွင် အနက်ရောင် ဗန်ကားက ညအမှောင်နဲ့ကွယ်ကာ ရပ်နေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။
…ဆိုတော့ ဒါက ပါပါရာဇီ။
လီဂျင်းယွမ် ကပြန်လှည့်လိုက်ပြီး ဇောင်ယုဟွမ် အတွက် ခရီးသည်ယာဉ်ခုံဘက်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် လီဂျင်းယွမ် ကို ဝေ့ကျဲ ကလာခေါ်သွားပြီး တခြားနေရာကို အလျင်အမြန် သွားခဲ့ကြသည်။
ဇောင်ယုဟွမ် အားသူမမိသားစုမှ ကားတစ်စီးက လာခေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အပြန်တွင် ဟုန်ချန်းမင်း ကိုဖုန်းခေါ်ပြီး သူအလုပ်လုပ်နေတာကို ပြောတာကြောင့် ဇောင်ယုဟွမ် ကဗီလာသို့ တိုက်ရိုက်ပြန်လာခဲ့ပြီး ဟုန်ချန်းမင်း ကိုစောင့်နေခဲ့သည်။
ဟုန်ချန်းမင်း က ဇောင်ယုဟွမ် တွင်ရနေသည့် မုန့်နံ့တွေကြောင့် မေးလိုက်သည်။
“ညစားစားခဲ့တာလား?”
ဇောင်ယုဟွမ် ကခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အင်း၊ လီဂျင်းယွမ် ကအင်တာနက်မှာ အပြောခံနေရပြီး သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးချင်လို့ သူနဲ့ညစာစားခဲ့တာ။ သူက အခုတော့ ရိုက်ကူးရေးရှိလို့ တခြားနေရာကို သွားနေပြီ…”
ဟုန်ချန်းမင်း ကမနာလိုမှုကြောင့် သေချင်သွားပေမဲ့ ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
သူက တုန့်ပြန်လိုက်သည်။ “အိုကေ”
ဒီအဘိုးကြီး ဘယ်တော့မှ အချိန်ပိုမလုပ်တော့ဘူး!
သူတို့ ဗီလာကို ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ည ၁၀ ခွဲနေပြီဖြစ်သည်။ ဇောင်ယုဟွမ် ကသမ်းလိုက်ရင်း အပေါ်ကို တက်လိုက်ကာ အိပ်ခန်းဆီ တိုက်ရိုက်သွားလိုက်သည်။ အိပ်ခန်းကို မီးဖွင့်လိုက်ပြီး အခန်းတစ်ခုလုံး၊ ထောင့်တွေတောင် လင်းသွားသည်။
ဇောင်ယုဟွမ် ကပျင်းရိစွာဖြင့် ဆံပင်ကို ဖြေလိုက်ပြီး နားစွဲကို ချွတ်လိုက်သည်။ ဇောင်ယုဟွမ် ကအလင်းရောင်အောက်ရှိ မှန်ထဲမှ အလင်းပြန်နေသည့် သူမပုံကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဒီနေ့ သူမက ငြိတတ်သည့် နားစွဲမျိုး ဝတ်ထားတာမျိုး မဟုတ်ပေ။ ဘယ်ဘက်တစ်ခုက ပုလဲလုံး အတိုလေးဖြစ်ပြီး ညဘက်ကျတော့ ပုလဲလုံး နားစွဲမျိုးဖြစ်သည်။
လီဂျင်းယွမ် ကသူမဆံပင် ဖြေပေးတာကို ကူပေးချိန်တုန်းက… ဘယ်ဘက်ကို ဖြေခဲ့တာ။
နားစွဲတွေက ဘယ်နားမှာ ငြိနေလို့လဲ?
ဇောင်ယုဟွမ် ကအံ့ဩသွားသည်။ ဇောင်ယုဟွမ် ကတူရကီ သွားချိန်တုန်းက အချိန်ကို သတိရနေသေးဖြစ်ပြီး ဟုန်ချန်းမင်း နဲ့ ဝမ်ယောင်ချန်း တို့ဖြစ်ခဲ့တာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေတုန်းပင်။
ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ယောင်ချန်း ကထူးဆန်းတာကို ပြောခဲ့သည်။
“မင်းက လီဂျင်းယွမ် နဲ့အတူတူပဲ… ငါက မထိုက်တန်ဘူးဆိုရင် မင်းတို့လား?”
ဇောင်ယုဟွမ် ကမှန်အား စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမခေါင်းထဲမှ အချိန်အတော်ကြာ သတိမမူခဲ့သည့် မှတ်ဉာဏ်တွေအား ဂရုတစိုက် ပြန်တွေးနေခဲ့သည်။
သို့သော် အကြိမ်များစွာ ပြန်တွေးခဲ့တာကြောင့် သူမခေါင်းက အမှန်အတိုင်း မမှတ်မိတော့တာ ဖြစ်နိုင်လား…
ဝမ်ယောင်ချန်း ကနောက်ပိုင်းတွင် ဘာတွေပဲပြောပြော ဒီနေ့ လီဂျင်းယွမ် ရဲ့အပြုအမူတွေက ထူးဆန်းသည်။
ဘာကြောင့် လီဂျင်းယွမ် ကသူမဆံပင်ကို ဖြေပေးရတာလဲ?
ဘာမှမရှိတာကို ဖြေပေးတာလား?
အဖြေက သိသာသည်။ ဇောင်ယုဟွမ် ကသူမဖုန်းအား အလျင်အမြန် ဖွင့်လိုက်သည်။ အွန်လိုင်း ကွန့်မန့်တွေမှတဆင့် တခြားလူရဲ့ စကားတွေမှ တချို့သဲလွန်စတွေကို သူမရှာဖွေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
Weibo ကိုဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူမက အကြိမ်များစွာ mention အခေါ်ထားရတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဇောင်ယုဟွမ် ကသူမကို ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် mention လုပ်ထားတာလဲဆိုတာ သိရဖို့အတွက် အလျင်အမြန်ပင် ထိပ်ဆုံးရှာဖွေမှုကို သွားကြည့်လိုက်သည်။
#မကြာခင်က လီဂျင်းယွမ် နဲ့ ဇောင်ယုဟွမ် တို့က အတူတူ စားသောက်ခဲ့ကြတယ်#
ပုံတွေတောင် ရှိနေသည်။ ဇောင်ယုဟွမ် ကအလျင်အမြန်ပင် နှိပ်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမနဲ့ လီဂျင်းယွမ် တို့ရဲ့ပုံတွေကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုနေရာတွင် ပုံမျိုးစုံ ရှိနေပြီး လီဂျင်းယွမ် ကသူမဘေးကို ရောက်လာပြီး သူမက သူ့ထံ မီနူးကမ်းပေးလိုက်တာမှ သူမ နားစွဲကို ဖြေပေးနေတာအထိ ရိုက်ယူထားသည်။ သူတို့ ရိုက်ထားသည့် ပုံစံက သူမနဖူးအား နမ်းနေသည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်စေသည်။
လီဂျင်းယွမ် ကထိုင်ချပြီးနောက် သူမအား ဟင်းတွေထည့်ပေးပြီး လီဂျင်းယွမ် နဲ့သူမက စားသောက်ဆိုင်မှ အတူတူ ထွက်လာကြပြီး လီဂျင်းယွမ် ကငုံ့လိုက်ပြီး သူမအား ထိုင်ခုံခါးပတ် ပတ်ပေးတာတောင် ပါနေသည်။ ထိုရှုထောင့်မှဆိုရင် သူမကို ထပ်နမ်းနေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။
နောက်ဆုံးပုံကတော့ လီဂျင်းယွမ် ကသူ့ကားတွင် ထိုင်နေပြီး လေဆိပ်ဆီ သွားသည့်ပုံ ဖြစ်သည်။
@ 8 နာရီ ဖျော်ဖြေမှု : ၁၈ ရာစုရဲ့ညမှာတော့ မီဒီယာက ဒီပုံတွေကို ထုတ်ဖော်ခဲ့တာပဲ။ လီဂျင်းယွမ် ကအွန်လိုင်းက ဆွေးနွေးမှုတွေ အားလုံးကို လျစ်လျူရှုပြီးတော့ ဇောင်ယုဟွမ် နဲ့ညစာ သွားစားခဲ့တာပဲ။ စားသောက်နေရင်း လီဂျင်းယွမ် ကရပ်လိုက်ပြီး ဇောင်ယုဟွမ် ကိုတစ်မိနစ်လောက် နမ်းခဲ့တယ်။ စားသောက်နေချိန် သူက ဇောင်ယုဟွမ် အတွက် ဟင်းတွေတောင် ထည့်ပေးလိုက်သေးတယ်။ စားသောက်ဆိုင်ကနေ ထွက်သွားချိန်မှာလည်း လီဂျင်းယွမ် က ဇောင်ယုဟွမ် ကိုကားထဲ လိုက်ပို့ပြီးမှ လေဆိပ်ကို သွားတယ်။ သူက ချိန်းဆိုထားတာကနေ ထွက်သွားခဲ့တယ်။ ဇောင်ယုဟွမ် နဲ့စားသောက်ပြီး…. လီဂျင်းယွမ် ကမိဘမဲ့ဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်က သွေးသားမတော်စပ်တာကို စပ်ဆက်ကြည့်မယ်ဆိုရင်… သူတို့က အချိန်အတော်ကြာတည်းက တိတ်တဆိတ် တွဲနေကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ လူတိုင်းကော ဘယ်လိုထင်လဲ?
ဇောင်ယုဟွမ် ကငါဘာထင်လဲလို့ တွေးလိုက်သည်။
အားလုံးက ယုတ္တိမရှိတာတွေ။
တကယ့်အရာက ပုံတွေပဲ။
အကုန်လုံးက အတုတွေပဲ!
လီဂျင်းယွမ် နဲ့တွဲနေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲဆိုတာ ငါတောင် ဘာလို့မသိရတာလဲ?
သို့သော်… ဇောင်ယုဟွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သတင်းထွက်တာက နည်းနည်းတော့ အရမ်းမြန်သည်။
ပုံမှန်ဆိုရင် အရေးကြီး သတင်းတွေအတွက် ပါပါရာဇီ တွေက သတင်းတွေကို စုဆောင်းပြီး စာတွေရေးသားကာ ရေတပ်ကို ပို့တက်သည်။
သူတို့က ဘယ်လိုပဲမြန်ပါစေ နာရီပိုင်းလောက်တော့ ကြာနိုင်တယ်မလား?
နောက်ပြီး ချက်ချင်း တင်လိုက်တာနဲ့ ရှာဖွေမှု ထိပ်ဆုံးကို ရောက်သွားတာပဲလား?
ထို့နောက် ဇောင်ယုဟွမ် က လီဂျင်းယွမ် ရဲ့ပန်းတိုင်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူက ပါပါရာဇီတွေကို ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ ခွင့်ပြုထားတာ သိသိသာသာပဲ…
ဘာကြောင့်လဲ?
ဝမ်ယောင်ချန်း ကိုနောက်ဆုတ်စေဖို့လား?
မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒါက အပိုဖြစ်နေတယ်။
သူက ဝမ်ယောင်ချန်း ကိုသဘောမကျရင်…
တခြားနည်းတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ။
သူတို့ ဒိတ်သလိုမျိုး ဓာတ်ပုံအတုတွေ ဖန်တီးပြီး ထုတ်ပြတယ်။
ဇောင်ယုဟွမ် ကသူမနှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ စမ်းစစ်ပြီးသည်အထိ သေချာမသိနိုင်သေးပေ…
တခြားနည်းတွေနဲ့ လုပ်လို့ရတာတွေကို သူမ စဉ်းစားသင့်တယ်။ ထိုအစား ဇောင်ယုဟွမ် ကအရင်က တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။
ဝမ်ယောင်ချန်း ကသူမဆီ စာတစ်စောင် ပို့ခဲ့ပေမဲ့ သူမကတော့ ဘာမှမရခဲ့ပဲ သူနဲ့စကားပြောထားသည့် စာတွေအားလုံးကလည်း ပျက်နေခဲ့သည်။
လီဂျင်းယွမ် ဖျက်ခဲ့တာလား?
အရင်တည်းက အားလုံးကို တားဆီးနေခဲ့တာလား?
ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမအိပ်ခန်းတံခါးကို ရုတ်တရက် လာခေါက်သည်။
“ဟွမ်ဟွမ်… ဟွမ်ဟွမ်!”
အသံက အေးစက်ပြီး ကြမ်းတမ်းနေသည်။
ဒါ ဟုန်ချန်းမင်း ရဲ့အသံပဲ။
ဇောင်ယုဟွမ် ကရေချိုးအဝတ်ကို ဝတ်လိုက်ပြီး လျှောက်သွားကာ တံခါးဖွင့်လိုက်သည်။
ဟုန်ချန်းမင်း ကမဲမှောင်နေသည့် ပုံစံဖြင့် တံခါးနားတွင် ရပ်နေပြီး တင်းမာနေသည်။ ဇောင်ယုဟွမ် ကသူ့ဆီမှ ဒေါသတွေကိုတောင် ခံစားမိနေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဇောင်ယုဟွမ် ကဖြစ်နိုင်တာတွေကို တွေးကြည့်ပေမဲ့ ဘာကြောင့်မှန်း မသိပေ။
ဇောင်ယုဟွမ် ကိုမြင်လိုက်ချိန်တွင် ဟုန်ချန်းမင်း ရဲ့ဒေါသတွေက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူက အသံတိုးလေးနဲ့ ပြောလာခဲ့သည်။
“ဟွမ်ဟွမ် သတင်းတွေကို မြင်ပြီးပြီလား?”
“ဟမ်? လီဂျင်းယွမ် နဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတွေလား? သေချာတာပေါ့၊ ဟွမ်ဟွမ် မြင်ပြီးပြီ။ ဟွမ်ဟွမ် ကသူနဲ့အတူ ဘာကြောင့် ညစာသွားမစားနိုင်မှာလဲ? သူ့ခံစားချက်တွေ ဆိုးရွားနေမှာ ဆိုတာကြောင့်ပဲလေ”
ဟုန်ချန်းမင်း ကသူ့ဖုန်းကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။ ဓာတ်ပုံတွေကို ပြလိုက်သည်။ ဓာတ်ပုံထဲတွင် လီဂျင်းယွမ် ကငုံ့နေကာ ဇောင်ယုဟွမ် ရဲ့နဖူးကို နမ်းနေပုံပေါ်နေသည်။ ဟုန်ချန်းမင်း ရဲ့အသံက နည်းနည်းအေးစက်နေသည်။
“ဒီတစ်ခု အကြောင်းကို ပြောနေတာ”
ဇောင်ယုဟွမ် ကသူမနှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်သည်။
Oh My God!
ဒါကို ငါဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ?
ငါလည်း တကယ်ကို ပြောစရာမဲ့သွားတာ!
“…ဟွမ်ဟွမ့် နားစွဲနဲ့ ဆံပင်က ငြိနေတာ” ဇောင်ယုဟွမ် ကပြောလိုက်သည်။
သို့သော် သူမဘယ်ဘက်က နားစွဲမဟုတ်တာကို သူမ မြင်ခဲ့သည်။ ဓာတ်ပုံက ဘယ်လောက်ပဲ ချဲ့ကြည့်ပါစေ၊ လီဂျင်းယွမ် ကနားစွဲမှာ တစ်ခုခု ငြိနေတာကို ဖြေနေတာ မဟုတ်တာကို ဟုန်ချန်းမင်း သိသိသာသာ သိသည်။
ဟုန်ချန်းမင်း ကသူမနားကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့တာကြောင့် ဇောင်ယုဟွမ် နားက စတင်လောင်ကျွမ်းလာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဇောင်ယုဟွမ် ကမထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပဲ မေးလိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ? ပြဿနာရှိလို့လား?”
ဇောင်ယုဟွမ် ကမျက်တောင်တောင် ခတ်လိုက်ပြီး သူမ ဘာမှမသိသလိုမျိုး ပြုမူလိုက်သည်။
ဟုန်ချန်းမင်း ကလက်တစ်ဖက်နဲ့ တံခါးကို ဖိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့တခြားလက်အား အသုံးပြုပြီး သူမနားစွဲကို ဖြုတ်လိုက်သည်။
အိုကောင်းကော၊ အခုတော့ သူမ ပြေးလို့တောင် မရတော့ဘူး။
ဇောင်ယုဟွမ် ကလန့်သွားခဲ့သည်။
သူ… သူအရမ်း ဒေါသထွက်ပြီး သူမနားစွဲကို ချက်ချင်းကြီး ဆွဲချွတ်လိုက်မှာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား?
ဒါပေမဲ့ ဘာတွေ ဒေါသထွက်စရာ ရှိလို့လဲ?
သူတို့ ငယ်ငယ်ကတည်းက တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အရှုံးမပေးချင်ကြဘူး။
ဒီရူးမိုက်တဲ့ အခြေအနေကကော အတူတူပဲလား?
ဇောင်ယုဟွမ် : QAQ
“သူက ဒီလိုမျိုး လုပ်ခဲ့တာလား?”
ဟုန်ချန်းမင်း က ဇောင်ယုဟွမ် နားနားတွင် အသက်ရှူထုတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ သူ့လေသံက ဇောင်ယုဟွမ် ရဲ့နားကနေ ဦးနှောက်ထဲကို တိုက်ရိုက် ရောက်သွားသည်။
ဇောင်ယုဟွမ် ရဲ့နားက အနည်းငယ် ယားယံသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမကိုယ်က တုန်သွားခဲ့သည်။
လီဂျင်းယွမ် ကသူမကို ကြီးမားတဲ့ ထိတ်လန့်မှုကို ပေးခဲ့လို့ သူမဦးနှောက်က ဒီထူးဆန်းတဲ့ လေထုထဲကနေ မရုန်းထွက်နိုင်သေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
နောက်ပြီး အခုလက်ရှိ အခြေအနေမှာ ဟုန်ချန်းမင်း တောင်ထူးဆန်းနေတယ်လို့ သူမ ခံစားနေရတယ်။
ဇောင်ယုဟွမ် ကသူမလည်ချောင်းတွင် တစ်ခုခု တားဆီးထားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး စကားပြောဖို့တောင် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ လုပ်နိုင်ရင်တောင် သူမ ဘာပြောရမှန်း မသိပေ။
ဟုန်ချန်းမင်း ရဲ့လက်ညှိုးနဲ့ လက်မကြားတွင် အသားမာအနည်းငယ်က ရှိနေသည်။ တူရကီ မှာတုန်းက သေနတ်ကိုင်တာကို သူမ မြင်လိုက်ရပြီး နည်းနည်းတော့ နားလည်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူမနားမှ သူ့လက်ချောင်းတွေက ဖိလိုက်တာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဇောင်ယုဟွမ် ကသူမမျက်နှာက နီလာတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
“…”
ဇောင်ယုဟွမ် ကထပ်မထိန်းနိုင်တော့ပေ။
“ဆွဲမချွတ်နဲ့။ ဘာကြောင့် နှစ်ယောက်လုံးက ဒီလိုမျိုး ဆွဲနေရတာလဲ? ကလေးဆန်လိုက်တာ!”
ထို့နောက် သူမက ထပ်ပေါင်းပြောလိုက်သည်။
“ဟွမ်ဟွမ့် မှာမျက်လုံး ၃ လံုးမရှိဘူး! သူလုပ်တာတွေ အကုန်လုံးကို ဟွမ်ဟွမ် မမြင်ရဘူး”
ထုံထိုင်းပြီး ဖိနှိပ်လိုသည့် လေထုက ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ဟုန်ချန်းမင်း ကသူ့လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး သူ့အပြုအမူက နည်းနည်းလွန်နေတာကို နားလည်သွားသည်။ သူ့နက်ရှိုင်းသည့် အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အို”
ဇောင်ယုဟွမ် ရဲ့အဖြေမှ သူ့အသံကနေ မကျေနပ်တာကို ကြားနိုင်သည်။
ဒါပေမဲ့ ရှင်က ဘာတွေကျေနပ်ချင်နေတာလဲ?
ဟုန်ချန်းမင်း ကတံခါးကို တွန်းလိုက်ပြီး ဇောင်ယုဟွမ် အားသူနဲ့အတူ ခေါ်သွင်းလိုက်ကာ တံခါးကို လော့ခ်ခတ်လိုက်သည်။
“အခု အင်တာနက်က သတင်းတွေက လီဂျင်းယွမ် ကိုပဲရည်ရွယ်ထားတာ။ လီဂျင်းယွမ် နဲ့ကိုယ်က မိဘမဲ့တွေပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က ရှာကြည့်လာရင် သူတို့လွဲချော်တာ ရှိမှာမဟုတ်တော့ဘူး”
ဇောင်ယုဟွမ် ကသူမအသိကို ပြန်မရသေးပဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မတွေးနိုင်သေးတာကြောင့် ပုံမှန်သာ ပြန်တုန့်ပြန်လိုက်သည်။
“အင်း”
ဟုန်ချန်းမင်း ကရုတ်တရက် ရပ်သွားခဲ့သည်။
ဇောင်ယုဟွမ် ကချက်ချင်းပင် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက သူ့ရဲ့မဲမှောင်သည့် အမူအရာနဲ့ တွေ့လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာ တစ်ခုလုံးက မပျော်မရွှင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေသည်။ မုန်တိုင်းထန်နေတာက သူ့မျက်ခုံးနဲ့ မျက်လုံးတွင် အဆုံးသတ်နေသည်။
“…အစ်ကိုချန်းမင်း လည်းထိပ်ဆုံးရှာဖွေမှုကို ရောက်ချင်လို့လား?”
ဇောင်ယုဟွမ် ကအချိန်အတော်ကြာ တွေးလိုက်ပေမဲ့ ဘာကနေ သူ့အား မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားစေလဲဆိုတာကို သူမ မတွေးနိုင်ပေ။
ဒါပေမဲ့ အဲ့လိုရဖို့က အရမ်းလွယ်ကူလို့လား?
လူတိုင်းက ၅၀ မီလီယမ်လောက် ထိပ်ဆုံးရှာဖွေမှုကို ရောက်သွားမှာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ!
“၅၀ မီလီယမ်ထက်တောင် ပိုအရေးကြီးတယ်” ဟုန်ချန်းမင်း ရဲ့အသံက ထွက်လာခဲ့သည်။
ဇောင်ယုဟွမ် ကသူမအတွေးမှ ထုတ်ပြောမိသွားမှန်း သိလိုက်သည်။
“ဘာလို့ ၅၀ မီလီယမ် ထက်ပိုအရေးကြီးတာလဲ?”
သို့သော် ဟုန်ချန်းမင်း ကနှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“မနက်ဖြန် ငါနဲ့ မနက်စာစားပေး”
ဇောင်ယုဟွမ် ကပြောလိုက်သည်။
“အရင်တည်းက အတူတူ စားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?”
“မနက်ဖြန် စားသောက်ဆိုင်မှာ သွားစားကြမယ်”
“… ဘာလို့အပြင်မှာ ထွက်စားမှာလဲ?” ဇောင်ယုဟွမ် ကရပ်လိုက်သည်။
“သတင်းထောက်တွေကို ဓာတ်ပုံထပ်ရိုက်စေချင်လို့လား?”
ဇောင်ယုဟွမ် က ဟုန်ချန်းမင်း ရဲ့ဦးနှောက်ကို မြည်းတစ်ကောင် ကန်သွားပြီလားလို့ သိချင်တာကြောင့် မေးလိုက်သည်။
ဒါနဲ့တောင် လိုက်ယှဉ်နေတယ်!
ဒါက ကလေးဆန်တာ မဟုတ်ဘူးလား?!
ဒါပေမဲ့ ဟုန်ချန်းမင်း ကတကယ်ကြီး ခေါင်းညိတ်လာခဲ့သည်။
“အင်း”
“ဒါ…ဒါဆို ကောင်းပြီ။ ဟွမ်ဟွမ် တို့မနက်ဖြန် အတူတူ မနက်စာ သွားစာကြမယ်။ ဟွမ်ဟွမ် အိပ်တော့မယ်။ မနက်ဖြန် ရန်ဆန်း နဲ့တခြားသူတွေနဲ့ အပြင်ထွက်မလို့”
ဇောင်ယုဟွမ် ကသမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူမမျက်လုံးတွေကို လက်နဲ့ပွတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သူမအသားအရည်က နီရဲလာခဲ့သည်။
ဟုန်ချန်းမင်း ကသူမမျက်လုံးထောင့်မှ နီရဲနေတာကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ့နှလုံးခုန်သံက မြန်လာခဲ့ပြီး သူဘယ်လိုပဲလုပ်လုပ် ရပ်တန့်မသွားပေ။
13.6.2021 (Sun)
……………………….
Zawgyi
သူနဲ႔ ေဇာင္ယုဟြမ္ တို႔က အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ အတူတူ ေနခဲ့တာေၾကာင့္ ေဇာင္ယုဟြမ္ ရဲ႕အက်င့္နဲ႔ စိတ္အေျခအေနကို သူနားလည္သည္။
စကၠန္႔အနည္းငယ္ေလာက္ သူ႐ွိေနမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ေဇာင္ယုဟြမ္ ကသူ႕လက္ကို ဆြဲလိုက္ၿပီး မေပ်ာ္မ႐ႊင္ျဖစ္မွာကို ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း သိသည္။
ေဇာင္ယုဟြမ္ က လီဂ်င္းယြမ္ ျပန္ထိုင္တာကို ျမင္လိုက္ခ်ိန္တြင္ သူမအမူအရာက ပုံမွန္ျပန္ျဖစ္သြားခဲ့သည္။ သူမစိတ္ထဲမွ ထူးဆန္းသည့္ ခံစားခ်က္ေတြကလည္ ပုံမွန္အတိုင္းပင္ ေပ်ာက္သြားခဲ့သည္။
ဟင္းေတြက အေတာ္ေလး ေက်နပ္စရာပင္။ လူတိုင္းက ကိုယ္ပိုင္ အလုပ္ေတြ႐ွိကတည္းက အတူတူ စားေသာက္ၾကသည့္ အခ်ိန္ေတြက တျဖည္းျဖည္း နည္းပါးလာခဲ့သည္။ တစ္ဖက္မွ လီဂ်င္းယြမ္ ကေျပာလိုက္သည္။
“ဟြမ္ဟြမ္၊ မင္းဖုန္းပြင့္ေနတယ္”
“အာ၊ ဒါက အေရးမႀကီးတဲ့ အရာပါ”
သူမက ေျပာလိုက္ရင္း ေဇာင္ယုဟြမ္ ကဖုန္းကို ေကာက္ယူလိုက္ၿပီး ၾကည့္လိုက္ကာ ျပန္ခ်လိုက္သည္။
လီဂ်င္းယြမ္ ကတိတ္ဆိတ္စြာျဖင့္ သူမအျပဳအမူကို ၾကည့္ေနခဲ့ၿပီး သူ႕ႏွလုံးသားက ပုံမွန္ျပန္ျဖစ္သြားခဲ့သည္။ ဒါက ဟြမ္ဟြမ္ အတြက္ ေသးငယ္တယ္လို႔ ထင္ေနေပမဲ့ ဝမ္ေယာင္ခ်န္း အတြက္ေတာ့ ျမင့္မားသည္။
တကယ္ဆို ဟြမ္ဟြမ္ ရဲ႕အဆင့္အတန္းက ျမင့္မားၿပီး သူမ မႀကိဳက္တဲ့အရာကို ခ်က္ခ်င္း စြန္႔ပစ္ႏိုင္သည္။
အဆင့္အတန္း ျမင့္တယ္…
ဒါက လီဂ်င္းယြမ္ ကိုနည္းနည္းေတာ့ ဖိအားျဖစ္ေစေပမဲ့ စိတ္လႈပ္႐ွားမႈကိုေတာ့ ျဖစ္ေစသည္။
“ျပန္ရေအာင္။ ဟြမ္ဟြမ္၊ မနက္ျဖန္ ရန္ဆန္း နဲ႔ ဟန္ယင္ယင္ တို႔နဲ႔ေတြ႕ဖို႔ ခ်ိန္းထားတယ္” ေဇာင္ယုဟြမ္ ကမတ္တပ္ရပ္လိုက္သည္။
လီဂ်င္းယြမ္ ကခ်က္ခ်င္းပင္ လိုက္နာလိုက္သည္။ သူတို႔ စားေသာက္ဆိုင္ အျပင္ဘက္ကို ေလွ်ာက္လိုက္ခ်ိန္တြင္ လီဂ်င္းယြမ္ ကသိပ္မေဝးသည့္ ေနရာကို ၾကည့္လိုက္သည္။
ထိုေနရာတြင္ အနက္ေရာင္ ဗန္ကားက ညအေမွာင္နဲ႔ကြယ္ကာ ရပ္ေနတာကို ျမင္လိုက္ရသည္။
…ဆိုေတာ့ ဒါက ပါပါရာဇီ။
လီဂ်င္းယြမ္ ကျပန္လွည့္လိုက္ၿပီး ေဇာင္ယုဟြမ္ အတြက္ ခရီးသည္ယာဥ္ခုံဘက္ကို ဖြင့္ေပးလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ လီဂ်င္းယြမ္ ကို ေဝ့က်ဲ ကလာေခၚသြားၿပီး တျခားေနရာကို အလ်င္အျမန္ သြားခဲ့ၾကသည္။
ေဇာင္ယုဟြမ္ အားသူမမိသားစုမွ ကားတစ္စီးက လာေခၚခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အျပန္တြင္ ဟုန္ခ်န္းမင္း ကိုဖုန္းေခၚၿပီး သူအလုပ္လုပ္ေနတာကို ေျပာတာေၾကာင့္ ေဇာင္ယုဟြမ္ ကဗီလာသို႔ တိုက္႐ိုက္ျပန္လာခဲ့ၿပီး ဟုန္ခ်န္းမင္း ကိုေစာင့္ေနခဲ့သည္။
ဟုန္ခ်န္းမင္း က ေဇာင္ယုဟြမ္ တြင္ရေနသည့္ မုန္႔နံ႔ေတြေၾကာင့္ ေမးလိုက္သည္။
“ညစားစားခဲ့တာလား?”
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။
“အင္း၊ လီဂ်င္းယြမ္ ကအင္တာနက္မွာ အေျပာခံေနရၿပီး သူ႕ကို ႏွစ္သိမ့္ေပးခ်င္လို႔ သူနဲ႔ညစာစားခဲ့တာ။ သူက အခုေတာ့ ႐ိုက္ကူးေရး႐ွိလို႔ တျခားေနရာကို သြားေနၿပီ…”
ဟုန္ခ်န္းမင္း ကမနာလိုမႈေၾကာင့္ ေသခ်င္သြားေပမဲ့ ဘာမွမျဖစ္သလို ဟန္ေဆာင္လိုက္သည္။
သူက တုန္႔ျပန္လိုက္သည္။ “အိုေက”
ဒီအဘိုးႀကီး ဘယ္ေတာ့မွ အခ်ိန္ပိုမလုပ္ေတာ့ဘူး!
သူတို႔ ဗီလာကို ျပန္ေရာက္ခ်ိန္တြင္ ည ၁၀ ခြဲေနၿပီျဖစ္သည္။ ေဇာင္ယုဟြမ္ ကသမ္းလိုက္ရင္း အေပၚကို တက္လိုက္ကာ အိပ္ခန္းဆီ တိုက္႐ိုက္သြားလိုက္သည္။ အိပ္ခန္းကို မီးဖြင့္လိုက္ၿပီး အခန္းတစ္ခုလုံး၊ ေထာင့္ေတြေတာင္ လင္းသြားသည္။
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကပ်င္းရိစြာျဖင့္ ဆံပင္ကို ေျဖလိုက္ၿပီး နားစြဲကို ခြၽတ္လိုက္သည္။ ေဇာင္ယုဟြမ္ ကအလင္းေရာင္ေအာက္႐ွိ မွန္ထဲမွ အလင္းျပန္ေနသည့္ သူမပုံကို ၾကည့္လိုက္သည္။
ဒီေန႔ သူမက ၿငိတတ္သည့္ နားစြဲမ်ိဳး ဝတ္ထားတာမ်ိဳး မဟုတ္ေပ။ ဘယ္ဘက္တစ္ခုက ပုလဲလုံး အတိုေလးျဖစ္ၿပီး ညဘက္က်ေတာ့ ပုလဲလုံး နားစြဲမ်ိဳးျဖစ္သည္။
လီဂ်င္းယြမ္ ကသူမဆံပင္ ေျဖေပးတာကို ကူေပးခ်ိန္တုန္းက… ဘယ္ဘက္ကို ေျဖခဲ့တာ။
နားစြဲေတြက ဘယ္နားမွာ ၿငိေနလို႔လဲ?
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကအံ့ဩသြားသည္။ ေဇာင္ယုဟြမ္ ကတူရကီ သြားခ်ိန္တုန္းက အခ်ိန္ကို သတိရေနေသးျဖစ္ၿပီး ဟုန္ခ်န္းမင္း နဲ႔ ဝမ္ေယာင္ခ်န္း တို႔ျဖစ္ခဲ့တာကို ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း မွတ္မိေနတုန္းပင္။
ထိုအခ်ိန္တြင္ ဝမ္ေယာင္ခ်န္း ကထူးဆန္းတာကို ေျပာခဲ့သည္။
“မင္းက လီဂ်င္းယြမ္ နဲ႔အတူတူပဲ… ငါက မထိုက္တန္ဘူးဆိုရင္ မင္းတို႔လား?”
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကမွန္အား စိုက္ၾကည့္ေနခဲ့သည္။ သူမေခါင္းထဲမွ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ သတိမမူခဲ့သည့္ မွတ္ဉာဏ္ေတြအား ဂ႐ုတစိုက္ ျပန္ေတြးေနခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္ အႀကိမ္မ်ားစြာ ျပန္ေတြးခဲ့တာေၾကာင့္ သူမေခါင္းက အမွန္အတိုင္း မမွတ္မိေတာ့တာ ျဖစ္ႏိုင္လား…
ဝမ္ေယာင္ခ်န္း ကေနာက္ပိုင္းတြင္ ဘာေတြပဲေျပာေျပာ ဒီေန႔ လီဂ်င္းယြမ္ ရဲ႕အျပဳအမူေတြက ထူးဆန္းသည္။
ဘာေၾကာင့္ လီဂ်င္းယြမ္ ကသူမဆံပင္ကို ေျဖေပးရတာလဲ?
ဘာမွမ႐ွိတာကို ေျဖေပးတာလား?
အေျဖက သိသာသည္။ ေဇာင္ယုဟြမ္ ကသူမဖုန္းအား အလ်င္အျမန္ ဖြင့္လိုက္သည္။ အြန္လိုင္း ကြန္႔မန္႔ေတြမွတဆင့္ တျခားလူရဲ႕ စကားေတြမွ တခ်ိဳ႕သဲလြန္စေတြကို သူမ႐ွာေဖြဖို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္သည္။
Weibo ကိုဖြင့္လိုက္သည္ႏွင့္ သူမက အႀကိမ္မ်ားစြာ mention အေခၚထားရတာကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ေဇာင္ယုဟြမ္ ကသူမကို ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ေတာင္ mention လုပ္ထားတာလဲဆိုတာ သိရဖို႔အတြက္ အလ်င္အျမန္ပင္ ထိပ္ဆုံး႐ွာေဖြမႈကို သြားၾကည့္လိုက္သည္။
#မၾကာခင္က လီဂ်င္းယြမ္ နဲ႔ ေဇာင္ယုဟြမ္ တို႔က အတူတူ စားေသာက္ခဲ့ၾကတယ္#
ပုံေတြေတာင္ ႐ွိေနသည္။ ေဇာင္ယုဟြမ္ ကအလ်င္အျမန္ပင္ ႏွိပ္ၾကည့္လိုက္ၿပီး သူမနဲ႔ လီဂ်င္းယြမ္ တို႔ရဲ႕ပုံေတြကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။
ထိုေနရာတြင္ ပုံမ်ိဳးစုံ ႐ွိေနၿပီး လီဂ်င္းယြမ္ ကသူမေဘးကို ေရာက္လာၿပီး သူမက သူ႕ထံ မီႏူးကမ္းေပးလိုက္တာမွ သူမ နားစြဲကို ေျဖေပးေနတာအထိ ႐ိုက္ယူထားသည္။ သူတို႔ ႐ိုက္ထားသည့္ ပုံစံက သူမနဖူးအား နမ္းေနသည့္ ပုံစံမ်ိဳးျဖစ္ေစသည္။
လီဂ်င္းယြမ္ ကထိုင္ခ်ၿပီးေနာက္ သူမအား ဟင္းေတြထည့္ေပးၿပီး လီဂ်င္းယြမ္ နဲ႔သူမက စားေသာက္ဆိုင္မွ အတူတူ ထြက္လာၾကၿပီး လီဂ်င္းယြမ္ ကငုံ႔လိုက္ၿပီး သူမအား ထိုင္ခုံခါးပတ္ ပတ္ေပးတာေတာင္ ပါေနသည္။ ထို႐ႈေထာင့္မွဆိုရင္ သူမကို ထပ္နမ္းေနသည့္ ပုံစံမ်ိဳး ျဖစ္ေနသည္။
ေနာက္ဆုံးပုံကေတာ့ လီဂ်င္းယြမ္ ကသူ႕ကားတြင္ ထိုင္ေနၿပီး ေလဆိပ္ဆီ သြားသည့္ပုံ ျဖစ္သည္။
@ 8 နာရီ ေဖ်ာ္ေျဖမႈ : ၁၈ ရာစုရဲ႕ညမွာေတာ့ မီဒီယာက ဒီပုံေတြကို ထုတ္ေဖာ္ခဲ့တာပဲ။ လီဂ်င္းယြမ္ ကအြန္လိုင္းက ေဆြးေႏြးမႈေတြ အားလုံးကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈၿပီးေတာ့ ေဇာင္ယုဟြမ္ နဲ႔ညစာ သြားစားခဲ့တာပဲ။ စားေသာက္ေနရင္း လီဂ်င္းယြမ္ ကရပ္လိုက္ၿပီး ေဇာင္ယုဟြမ္ ကိုတစ္မိနစ္ေလာက္ နမ္းခဲ့တယ္။ စားေသာက္ေနခ်ိန္ သူက ေဇာင္ယုဟြမ္ အတြက္ ဟင္းေတြေတာင္ ထည့္ေပးလိုက္ေသးတယ္။ စားေသာက္ဆိုင္ကေန ထြက္သြားခ်ိန္မွာလည္း လီဂ်င္းယြမ္ က ေဇာင္ယုဟြမ္ ကိုကားထဲ လိုက္ပို႔ၿပီးမွ ေလဆိပ္ကို သြားတယ္။ သူက ခ်ိန္းဆိုထားတာကေန ထြက္သြားခဲ့တယ္။ ေဇာင္ယုဟြမ္ နဲ႔စားေသာက္ၿပီး…. လီဂ်င္းယြမ္ ကမိဘမဲ့ျဖစ္ၿပီး သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ေသြးသားမေတာ္စပ္တာကို စပ္ဆက္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္… သူတို႔က အခ်ိန္အေတာ္ၾကာတည္းက တိတ္တဆိတ္ တြဲေနၾကတာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ လူတိုင္းေကာ ဘယ္လိုထင္လဲ?
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကငါဘာထင္လဲလို႔ ေတြးလိုက္သည္။
အားလုံးက ယုတၱိမ႐ွိတာေတြ။
တကယ့္အရာက ပုံေတြပဲ။
အကုန္လုံးက အတုေတြပဲ!
လီဂ်င္းယြမ္ နဲ႔တြဲေနတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲဆိုတာ ငါေတာင္ ဘာလို႔မသိရတာလဲ?
သို႔ေသာ္… ေဇာင္ယုဟြမ္ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္လိုက္သည္။ သတင္းထြက္တာက နည္းနည္းေတာ့ အရမ္းျမန္သည္။
ပုံမွန္ဆိုရင္ အေရးႀကီး သတင္းေတြအတြက္ ပါပါရာဇီ ေတြက သတင္းေတြကို စုေဆာင္းၿပီး စာေတြေရးသားကာ ေရတပ္ကို ပို႔တက္သည္။
သူတို႔က ဘယ္လိုပဲျမန္ပါေစ နာရီပိုင္းေလာက္ေတာ့ ၾကာႏိုင္တယ္မလား?
ေနာက္ၿပီး ခ်က္ခ်င္း တင္လိုက္တာနဲ႔ ႐ွာေဖြမႈ ထိပ္ဆုံးကို ေရာက္သြားတာပဲလား?
ထို႔ေနာက္ ေဇာင္ယုဟြမ္ က လီဂ်င္းယြမ္ ရဲ႕ပန္းတိုင္ကို နားလည္သြားခဲ့သည္။ သူက ပါပါရာဇီေတြကို ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ဖို႔ ခြင့္ျပဳထားတာ သိသိသာသာပဲ…
ဘာေၾကာင့္လဲ?
ဝမ္ေယာင္ခ်န္း ကိုေနာက္ဆုတ္ေစဖို႔လား?
မဟုတ္ေသးဘူး၊ ဒါက အပိုျဖစ္ေနတယ္။
သူက ဝမ္ေယာင္ခ်န္း ကိုသေဘာမက်ရင္…
တျခားနည္းေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိတာပဲ။
သူတို႔ ဒိတ္သလိုမ်ိဳး ဓာတ္ပုံအတုေတြ ဖန္တီးၿပီး ထုတ္ျပတယ္။
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကသူမႏႈတ္ခမ္းကို ေစ့လိုက္သည္။ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ စမ္းစစ္ၿပီးသည္အထိ ေသခ်ာမသိႏိုင္ေသးေပ…
တျခားနည္းေတြနဲ႔ လုပ္လို႔ရတာေတြကို သူမ စဥ္းစားသင့္တယ္။ ထိုအစား ေဇာင္ယုဟြမ္ ကအရင္က တစ္ခုခုကို ႐ုတ္တရက္ သတိရသြားသည္။
ဝမ္ေယာင္ခ်န္း ကသူမဆီ စာတစ္ေစာင္ ပို႔ခဲ့ေပမဲ့ သူမကေတာ့ ဘာမွမရခဲ့ပဲ သူနဲ႔စကားေျပာထားသည့္ စာေတြအားလုံးကလည္း ပ်က္ေနခဲ့သည္။
လီဂ်င္းယြမ္ ဖ်က္ခဲ့တာလား?
အရင္တည္းက အားလုံးကို တားဆီးေနခဲ့တာလား?
ထိုအခ်ိန္တြင္ တစ္စုံတစ္ေယာက္က သူမအိပ္ခန္းတံခါးကို ႐ုတ္တရက္ လာေခါက္သည္။
“ဟြမ္ဟြမ္… ဟြမ္ဟြမ္!”
အသံက ေအးစက္ၿပီး ၾကမ္းတမ္းေနသည္။
ဒါ ဟုန္ခ်န္းမင္း ရဲ႕အသံပဲ။
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကေရခ်ိဳးအဝတ္ကို ဝတ္လိုက္ၿပီး ေလွ်ာက္သြားကာ တံခါးဖြင့္လိုက္သည္။
ဟုန္ခ်န္းမင္း ကမဲေမွာင္ေနသည့္ ပုံစံျဖင့္ တံခါးနားတြင္ ရပ္ေနၿပီး တင္းမာေနသည္။ ေဇာင္ယုဟြမ္ ကသူ႕ဆီမွ ေဒါသေတြကိုေတာင္ ခံစားမိေနသည္။
ထိုအခ်ိန္တြင္ ေဇာင္ယုဟြမ္ ကျဖစ္ႏိုင္တာေတြကို ေတြးၾကည့္ေပမဲ့ ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိေပ။
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကိုျမင္လိုက္ခ်ိန္တြင္ ဟုန္ခ်န္းမင္း ရဲ႕ေဒါသေတြက ႐ုတ္တရက္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့သည္။ သူက အသံတိုးေလးနဲ႔ ေျပာလာခဲ့သည္။
“ဟြမ္ဟြမ္ သတင္းေတြကို ျမင္ၿပီးၿပီလား?”
“ဟမ္? လီဂ်င္းယြမ္ နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ သတင္းေတြလား? ေသခ်ာတာေပါ့၊ ဟြမ္ဟြမ္ ျမင္ၿပီးၿပီ။ ဟြမ္ဟြမ္ ကသူနဲ႔အတူ ဘာေၾကာင့္ ညစာသြားမစားႏိုင္မွာလဲ? သူ႕ခံစားခ်က္ေတြ ဆိုး႐ြားေနမွာ ဆိုတာေၾကာင့္ပဲေလ”
ဟုန္ခ်န္းမင္း ကသူ႕ဖုန္းကို ေျမႇာက္ျပလိုက္သည္။ ဓာတ္ပုံေတြကို ျပလိုက္သည္။ ဓာတ္ပုံထဲတြင္ လီဂ်င္းယြမ္ ကငုံ႔ေနကာ ေဇာင္ယုဟြမ္ ရဲ႕နဖူးကို နမ္းေနပုံေပၚေနသည္။ ဟုန္ခ်န္းမင္း ရဲ႕အသံက နည္းနည္းေအးစက္ေနသည္။
“ဒီတစ္ခု အေၾကာင္းကို ေျပာေနတာ”
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကသူမႏႈတ္ခမ္းကို ေစ့လိုက္သည္။
Oh My God!
ဒါကို ငါဘယ္လို ႐ွင္းျပရမလဲ?
ငါလည္း တကယ္ကို ေျပာစရာမဲ့သြားတာ!
“…ဟြမ္ဟြမ့္ နားစြဲနဲ႔ ဆံပင္က ၿငိေနတာ” ေဇာင္ယုဟြမ္ ကေျပာလိုက္သည္။
သို႔ေသာ္ သူမဘယ္ဘက္က နားစြဲမဟုတ္တာကို သူမ ျမင္ခဲ့သည္။ ဓာတ္ပုံက ဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်ဲ႕ၾကည့္ပါေစ၊ လီဂ်င္းယြမ္ ကနားစြဲမွာ တစ္ခုခု ၿငိေနတာကို ေျဖေနတာ မဟုတ္တာကို ဟုန္ခ်န္းမင္း သိသိသာသာ သိသည္။
ဟုန္ခ်န္းမင္း ကသူမနားကို အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ စိုက္ၾကည့္ေနခဲ့တာေၾကာင့္ ေဇာင္ယုဟြမ္ နားက စတင္ေလာင္ကြၽမ္းလာခဲ့သည္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေဇာင္ယုဟြမ္ ကမထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေတာ့ပဲ ေမးလိုက္သည္။
“ဘာျဖစ္လို႔လဲ? ျပႆနာ႐ွိလို႔လား?”
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကမ်က္ေတာင္ေတာင္ ခတ္လိုက္ၿပီး သူမ ဘာမွမသိသလိုမ်ိဳး ျပဳမူလိုက္သည္။
ဟုန္ခ်န္းမင္း ကလက္တစ္ဖက္နဲ႔ တံခါးကို ဖိလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ သူ႕တျခားလက္အား အသုံးျပဳၿပီး သူမနားစြဲကို ျဖဳတ္လိုက္သည္။
အိုေကာင္းေကာ၊ အခုေတာ့ သူမ ေျပးလို႔ေတာင္ မရေတာ့ဘူး။
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကလန္႔သြားခဲ့သည္။
သူ… သူအရမ္း ေဒါသထြက္ၿပီး သူမနားစြဲကို ခ်က္ခ်င္းႀကီး ဆြဲခြၽတ္လိုက္မွာေတာ့ မဟုတ္ဘူးမလား?
ဒါေပမဲ့ ဘာေတြ ေဒါသထြက္စရာ ႐ွိလို႔လဲ?
သူတို႔ ငယ္ငယ္ကတည္းက တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အ႐ႈံးမေပးခ်င္ၾကဘူး။
ဒီ႐ူးမိုက္တဲ့ အေျခအေနကေကာ အတူတူပဲလား?
ေဇာင္ယုဟြမ္ : QAQ
“သူက ဒီလိုမ်ိဳး လုပ္ခဲ့တာလား?”
ဟုန္ခ်န္းမင္း က ေဇာင္ယုဟြမ္ နားနားတြင္ အသက္႐ွဴထုတ္လိုက္ၿပီး ေမးလိုက္သည္။ သူ႕ေလသံက ေဇာင္ယုဟြမ္ ရဲ႕နားကေန ဦးေႏွာက္ထဲကို တိုက္႐ိုက္ ေရာက္သြားသည္။
ေဇာင္ယုဟြမ္ ရဲ႕နားက အနည္းငယ္ ယားယံသလို ခံစားလိုက္ရၿပီး သူမကိုယ္က တုန္သြားခဲ့သည္။
လီဂ်င္းယြမ္ ကသူမကို ႀကီးမားတဲ့ ထိတ္လန္႔မႈကို ေပးခဲ့လို႔ သူမဦးေႏွာက္က ဒီထူးဆန္းတဲ့ ေလထုထဲကေန မ႐ုန္းထြက္ႏိုင္ေသးတာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။
ေနာက္ၿပီး အခုလက္႐ွိ အေျခအေနမွာ ဟုန္ခ်န္းမင္း ေတာင္ထူးဆန္းေနတယ္လို႔ သူမ ခံစားေနရတယ္။
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကသူမလည္ေခ်ာင္းတြင္ တစ္ခုခု တားဆီးထားသလို ခံစားလိုက္ရၿပီး စကားေျပာဖို႔ေတာင္ ခက္ခဲေနခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ သူမ လုပ္ႏိုင္ရင္ေတာင္ သူမ ဘာေျပာရမွန္း မသိေပ။
ဟုန္ခ်န္းမင္း ရဲ႕လက္ညိႇဳးနဲ႔ လက္မၾကားတြင္ အသားမာအနည္းငယ္က ႐ွိေနသည္။ တူရကီ မွာတုန္းက ေသနတ္ကိုင္တာကို သူမ ျမင္လိုက္ရၿပီး နည္းနည္းေတာ့ နားလည္ခဲ့သည္။
ထိုအခ်ိန္တြင္ သူမနားမွ သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြက ဖိလိုက္တာကို ခံစားလိုက္ရသည္။ ေဇာင္ယုဟြမ္ ကသူမမ်က္ႏွာက နီလာတယ္လို႔ ခံစားလိုက္ရသည္။
“…”
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကထပ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ေပ။
“ဆြဲမခြၽတ္နဲ႔။ ဘာေၾကာင့္ ႏွစ္ေယာက္လုံးက ဒီလိုမ်ိဳး ဆြဲေနရတာလဲ? ကေလးဆန္လိုက္တာ!”
ထို႔ေနာက္ သူမက ထပ္ေပါင္းေျပာလိုက္သည္။
“ဟြမ္ဟြမ့္ မွာမ်က္လုံး ၃ လံဳးမ႐ွိဘူး! သူလုပ္တာေတြ အကုန္လုံးကို ဟြမ္ဟြမ္ မျမင္ရဘူး”
ထုံထိုင္းၿပီး ဖိႏွိပ္လိုသည့္ ေလထုက ခ်က္ခ်င္းပင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့သည္။
ဟုန္ခ်န္းမင္း ကသူ႕လက္ကို ျပန္႐ုတ္လိုက္ၿပီး သူ႕အျပဳအမူက နည္းနည္းလြန္ေနတာကို နားလည္သြားသည္။ သူ႕နက္႐ိႈင္းသည့္ အသံျဖင့္ ျပန္ေျဖလိုက္သည္။
“အို”
ေဇာင္ယုဟြမ္ ရဲ႕အေျဖမွ သူ႕အသံကေန မေက်နပ္တာကို ၾကားႏိုင္သည္။
ဒါေပမဲ့ ႐ွင္က ဘာေတြေက်နပ္ခ်င္ေနတာလဲ?
ဟုန္ခ်န္းမင္း ကတံခါးကို တြန္းလိုက္ၿပီး ေဇာင္ယုဟြမ္ အားသူနဲ႔အတူ ေခၚသြင္းလိုက္ကာ တံခါးကို ေလာ့ခ္ခတ္လိုက္သည္။
“အခု အင္တာနက္က သတင္းေတြက လီဂ်င္းယြမ္ ကိုပဲရည္႐ြယ္ထားတာ။ လီဂ်င္းယြမ္ နဲ႔ကိုယ္က မိဘမဲ့ေတြပဲ။ တစ္ေယာက္ေယာက္က ႐ွာၾကည့္လာရင္ သူတို႔လြဲေခ်ာ္တာ ႐ွိမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး”
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကသူမအသိကို ျပန္မရေသးပဲ ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း မေတြးႏိုင္ေသးတာေၾကာင့္ ပုံမွန္သာ ျပန္တုန္႔ျပန္လိုက္သည္။
“အင္း”
ဟုန္ခ်န္းမင္း က႐ုတ္တရက္ ရပ္သြားခဲ့သည္။
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကခ်က္ခ်င္းပင္ သူ႕ကို ၾကည့္လိုက္သည္။ သူမက သူ႕ရဲ႕မဲေမွာင္သည့္ အမူအရာနဲ႔ ေတြ႕လိုက္ၿပီး သူ႕မ်က္ႏွာ တစ္ခုလုံးက မေပ်ာ္မ႐ႊင္မႈေတြနဲ႔ ျပည့္ေနသည္။ မုန္တိုင္းထန္ေနတာက သူ႕မ်က္ခုံးနဲ႔ မ်က္လုံးတြင္ အဆုံးသတ္ေနသည္။
“…အစ္ကိုခ်န္းမင္း လည္းထိပ္ဆုံး႐ွာေဖြမႈကို ေရာက္ခ်င္လို႔လား?”
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကအခ်ိန္အေတာ္ၾကာ ေတြးလိုက္ေပမဲ့ ဘာကေန သူ႕အား မေပ်ာ္မ႐ႊင္ ျဖစ္သြားေစလဲဆိုတာကို သူမ မေတြးႏိုင္ေပ။
ဒါေပမဲ့ အဲ့လိုရဖို႔က အရမ္းလြယ္ကူလို႔လား?
လူတိုင္းက ၅၀ မီလီယမ္ေလာက္ ထိပ္ဆုံး႐ွာေဖြမႈကို ေရာက္သြားမွာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးေလ!
“၅၀ မီလီယမ္ထက္ေတာင္ ပိုအေရးႀကီးတယ္” ဟုန္ခ်န္းမင္း ရဲ႕အသံက ထြက္လာခဲ့သည္။
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကသူမအေတြးမွ ထုတ္ေျပာမိသြားမွန္း သိလိုက္သည္။
“ဘာလို႔ ၅၀ မီလီယမ္ ထက္ပိုအေရးႀကီးတာလဲ?”
သို႔ေသာ္ ဟုန္ခ်န္းမင္း ကႏႈတ္ခမ္းကို ေစ့လိုက္ၿပီး ေျပာလိုက္သည္။
“မနက္ျဖန္ ငါနဲ႔ မနက္စာစားေပး”
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကေျပာလိုက္သည္။
“အရင္တည္းက အတူတူ စားခဲ့တာ မဟုတ္ဘူးလား?”
“မနက္ျဖန္ စားေသာက္ဆိုင္မွာ သြားစားၾကမယ္”
“… ဘာလို႔အျပင္မွာ ထြက္စားမွာလဲ?” ေဇာင္ယုဟြမ္ ကရပ္လိုက္သည္။
“သတင္းေထာက္ေတြကို ဓာတ္ပုံထပ္႐ိုက္ေစခ်င္လို႔လား?”
ေဇာင္ယုဟြမ္ က ဟုန္ခ်န္းမင္း ရဲ႕ဦးေႏွာက္ကို ျမည္းတစ္ေကာင္ ကန္သြားၿပီလားလို႔ သိခ်င္တာေၾကာင့္ ေမးလိုက္သည္။
ဒါနဲ႔ေတာင္ လိုက္ယွဥ္ေနတယ္!
ဒါက ကေလးဆန္တာ မဟုတ္ဘူးလား?!
ဒါေပမဲ့ ဟုန္ခ်န္းမင္း ကတကယ္ႀကီး ေခါင္းညိတ္လာခဲ့သည္။
“အင္း”
“ဒါ…ဒါဆို ေကာင္းၿပီ။ ဟြမ္ဟြမ္ တို႔မနက္ျဖန္ အတူတူ မနက္စာ သြားစာၾကမယ္။ ဟြမ္ဟြမ္ အိပ္ေတာ့မယ္။ မနက္ျဖန္ ရန္ဆန္း နဲ႔တျခားသူေတြနဲ႔ အျပင္ထြက္မလို႔”
ေဇာင္ယုဟြမ္ ကသမ္းလိုက္ၿပီးေနာက္ သူမမ်က္လုံးေတြကို လက္နဲ႔ပြတ္လိုက္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းပင္ သူမအသားအရည္က နီရဲလာခဲ့သည္။
ဟုန္ခ်န္းမင္း ကသူမမ်က္လုံးေထာင့္မွ နီရဲေနတာကို စိုက္ၾကည့္ေနခဲ့သည္။ သူ႕ႏွလုံးခုန္သံက ျမန္လာခဲ့ၿပီး သူဘယ္လိုပဲလုပ္လုပ္ ရပ္တန္႔မသြားေပ။
13.6.2021 (Sun)
……………………….
[text_hash] => ec070ad9
)