Array
(
[text] =>
Tandang tanda ko pa nu’n nung nakaramdam ako ng pananakit ng katawan ko. Tuwing hapon nilalagnat ako. Akala ko nga kinukulam ko. Kasi nag tataka ako kung bakit on/off ung fever ko. Iniinuman ko naman sya ng gamot. Nawawala naman pero babalik pa din. Then madalas ung pag kakaroon ko ng rashes it’s looked like na para kamot, then butlig butlig di ko nalang pinansin kasi alam kong may nakakain ako allergy foods.
I keep doing the same routine pasok sa umaga sa work then school naman sa gabi. Yes! I’m a working student. Five months after we broke up. Mas nag focus na ako sa pag aaral ko. Trabaho – school lang.
Minsan nightshift ako minsan GY shift. Buhay call center pero sa back office lang naman ako. Sa work.
By the year 2014 by the month of december ,nagkaroon ako ng grabeng allergy i used calmoseptine/cetirizined para mawala ito. Then i’m so thankfull na nawala naman agad.
Then january is my hiv test. Yes! Every 6 months ako nag papatest ng hiv started when i was 18 years old. I’m a guy na party rocker! Ung tipong madalas ako sa chelù bar in malate, obar ortigas! Halos gabi gabi ako nun. Haha!
Now let’s go back to my story. It’s a month of january’2015 somewhere in caloocan city nag patest ako ng hiv under of Dr.neri after of 15 mins of blood extraction niyakap na ako. I was confused actually di ko alam kung para san ung yakap na un. Feeling ko para may something talaga sa akin. Feeling ko possitive ako. Then she asked me if i am ready to know my status and i say yes! Then she said POSSITIVE. She told me that i need to go back to the said center after one month to get my result, or else i ttxt nalang daw ako. Possible na mag negative pa naman daw ako. Im still hoping for the negative result crossfinger! Haha
Feeling ko grabe! Ganun pala un. Sa mga bagay na maling nagawa ko mas malaki ung impact na kapalit nito. Aminin ko man minsan nagkaroon din ako ng unprotected sex. Sinabihan nya nalang ako na wag ma stress at baka lalo akong mang hina. Sinabihan nya ako na may medication naman para sa hiv +. Pero ang tumatak sa isip ko ung may aids na ako then feeling ko baka mag breakdown ako anytime.
Same routine school and work then school. Ung rashes ko andun pa din. Ung lagnat ko on and off pa din. By the month of march’15 bumalik ako ng clinic then i got the said result named “confirmatory” . She asked me to go to san lazaro. But i refused it. Kasi tita ko ung head ng san lazaro then ung work ko sobrang lapit lang dun, basta madami akong reason para di ako ipatapon sa san lazaro. She gave me another option which is RITM alabang. Malayo daw at naka mahassle ako.
When i got all the documents that i needed nag punta ako ng ritm alabang. It was my first time na mag punta ng alabang then nag pnr ako. By 4am nasa tutuban na ako going to alabang. It took one hour para makarating ng alabang then ride a small van sa may 7 eleven papunta ritm.
Yep! I guess i did the right thing to choose the said hub for me. Masyadong tago ito. As i entered the ritm may mga nurse na nag assist sa akin. Si kuya na matangkad. Then i showed my confirmatory. Binigyan ako ng number para dun. Para sa mga newbie daw eh. During my interview they asked me kung sino daw nakakaalam ng status ko. Sabi ko wala. If my parents kung alam din nila. Then sabi ko wala. Well it’s true wala naman talaga since the time na alam ko na status ko wala naman akong pinag sabihan. Natakot ako sa parents ko baka kasi itakwil nila at at palayasin. Hindi naman kasi kami mayaman kaya nag working student ako para matustusan ung pag aaral ko sa college.
After my interview kinuhanan nila ako ng dugo for my laboratories. Then binigyan nila ako ng code then orange card.
Takot ako nun sobra! Kasi ang dami kong nakikitang kagaya ko na nakaupo sa lang sa tabi may mga taong kasama ung ate o kuya then ung iba naman parents nila.
Then binabalik nila ako kinabukasan para makuha ung result ng cd4 ko, baseline ko below na sa 320 so i need to take my arv na daw. They gave isoniazid for the morning before meal for the anti tubercolosis daw. Hassslee! Lucky i have my philhealth so wala ng problema for additional documents nalang.
The day after bumalik ako to give the result of my other laboratories . Swerte nalang kasi clear naman lahat. It’s means i can start my arv na. Lami- nevi ung first medication ko.
Just doing the same routine school and work then rest. Walang gala na. Nadagdag lang ung alarm ng phone ko sa umaga at hapon. Mahirap kasi lumagpas sa oras ng inom ng gamot baka mag ka drug resistant ako as they said.
But after 7 dAys of trial for my nevi (i dunno the exact name of the said medicine haha) nag karashes ako. Parang chicharon na maga ung muka ko then sobrang pula. Epekto daw ng gamot. So my doctor decided na palitan ito ng evaference ba un. Kasi di daw kami compatible ni nevi.
Nag start ako kay evaf then after one week until na matapos ko si isoniazid ko 6 months. Naging ok naman kami. They check my laboratories kung ok na. Then ok naman talaga. So continue ko lang saw sya.
Kaso nahirapan ako kay evaf kasi madalas para akong nakadrugs after 5 mins na inumin ko sya. Sumakto pang may research paper kami sa school usually sleep over sa bahay ng classmate ko. Pero tulog ako agad, sleep over then by 8am pasok na sa work. Then 5pm out sa work minsan overtime pa. Then deretso sa school. Kaya ako nangayayat.
Bumagsak ung timbang ko from 60kg to 49kg nalang. Natakot ako sobra. Binigyan nila ako ng vitamins bcomplex then multi iron. Gusto nila makausap ung parents ko to disclose my status but i said no. I mean not now hahaha di pa kasi ako handa.
By the month of september nakuha ko unng result ko ng cd4 at 546 na sya. Tumaas ng doble. Okay! But still im a hiv+ hahaha!
2nd year college doing the same routine. Inom gamot on time, bahay school work. Pag rest rest. Napapansin ko pumapayat na ako talaga. Ung braso ko wala ng muscle sobrang pag babago na sa katawan ko. Napansin ng parents ko pero sabi ko kasi night shift ako minsan sa work then studies pa. Kaya naintindihan naman nila. They asked me what about my medication kelangan daw ba araw araw un? And i said yes. Kelangan kasi mabuhay ang dugo ko. Im a working student kaya i need more supplement for my body.
Thesis+ research paper and presentation i dagdag pa ung madaming compution. BSIT kasi ako. Hahaha! Sobrang nakakadepress. Ang payat ko na then dami pang gawain. Sa work naman hindi ko napapabayaan ung trabaho ko. Na promoted ako as branch officer ng isang kilalang pharmacy na hawak namin. Swertehan lang talaga. By march 2016 ginawa sa akin ung first viral load ko. It was a good news na malaman ko undetectable ung result ko. Ung na din ung kaunaunahang naiyak ako sa status ko.
Grabe! Ang bait ni god sobra! Kahit pasaway ako before but still ramdam ko na andyan sya para sa akin. Kahit wala mang alam ung parents ko. Or kaibigan ko ok lang naman kasi alam ko kung pano imanage ung status ko at depression ko. May dalawang nurse na sinabihan ako which is my workmate. Ung isa dun may idea sya sa mga hiv kaya nakatulong sila ng sobra sa akin. Minsan nakakaranas ako mga pangbubully baka daw mamamatay na ako sobrang payat ko na daw. Ke ganito ganyan pa hiv test daw ako then i said na malinis naman ako. Yes nag sisinungaling ako sa kanila. Just to protect myself from discrimination. Last march ( anniversary ko sa ritm) for the second viral load ko. Ganun pa din undetectable pa din ako. Kaya mas lalo akong mainspire. Sobrang. Bilis ng panahon at grraduate na din ako this may 26. Dati nag promise ako sa sarili ko na pag graduate ko sasabihin ko na sa family ko pero hindi ko pa pala kaya. Hirap pala.
I shared my story inspire lahat ng kagaya ko na lumalaban. Please! Wag mawalan ng pag asa. Virus lang yan. Dapat Mas malakas ung faith natin kay god para di tayo mahirapan. Sa mga nag aaral kaya yan. Make ur self proud. Para sa inyo yan wag susuko. Sa mga taong hindi kagaya ko please! Protect ur self from hiv. Do the protected sex po. Soon or later mag kakaroon na din ng cure para sa sakit ko o natin. Wag lang tayo sumuko, pray lang kay god. Sorry kung mahaba ung story ko. Hehehe salamat sa pag babasa.
-the figther 🙂
[text_hash] => 9166cbb2
)