Array
(
[text] =>
Bansot man ako, alam kong I am growing maturely sa mga bagay bagay na pinagdadaanan ko. At eto, yung pagiging PLHIV ko, ang isa sa nga matinding hamon na hinaharap ko. Pero pwe nalang siya sakin kasi may mas malaki pa sa kanya, yung faith na gagaling ako sa tulong Niya. And though sometimes, along the way, mahirap na talaga at pagod na pagod na, naiisip ko yung tanong sa nescafe,
“Para kanino ka bumabangon?”
From that simple question, I know all things can be done, of course, through Christ who strengthens me.
Kaya sa mga nagbabasa neto, kahit alam man nila o hindi, mahalin ka man o pandirian o itakwil o kaya masaktan ka nila ng di nila alam, understand them. Di lang pwede na porke tayo ang may sakit tayo lang lagi ang dapat intindihin. Di pwede yun. As much as possible, why not take it a challenge to do good for them to see na di naman pala ganun kasama ang naging epekto satin ni HIV.
I am fighting this hiv ng solo kasi di alam ng family ko. Why let them know na kaya ko naman? To share sufferings to them? Nah, yun yung di ko kaya. I am already happy hearing them na walang worries kapag nakikipag-usap… na normal lang ang lahat. That is my strength. But still I plan to tell them naman kapag stable na ako at alam kong walang panama si HiV sakin.
Yun lang po. Hope this will inspire others also.
Goodnight 🌙💤 mwaaahhhh
[text_hash] => 3f58da5d
)